Συνάντηση της Transnational Social Strike Platform, 28 Φεβρουαρίου 2026, Κολωνία (Γερμανία)

[I] Συνάντηση της Transnational Social Strike Platform, 28 Φεβρουαρίου 2026, Κολωνία (Γερμανία)

Το συγκεκριμένο κείμενο αποτελεί μια πρόσκληση συμμετοχής στη συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί στην Κολωνία, με στόχο να συγκροτήσουμε από κοινού μια διεθνική οργάνωση ενάντια σε μια Ευρώπη που βρίσκεται σε πόλεμο. Τους τελευταίους μήνες, συλλογικότητες από διαφορετικές χώρες που συμμετέχουν στην Transnational Social Strike Platform έχουν συναντηθεί στη Γερμανία, την Πολωνία και την Ιταλία για να συζητήσουν πώς μπορούμε να αντισταθούμε από κοινού στον πόλεμο, αλλά και στις κοινωνικές και τις πολιτικές του επιπτώσεις. Για εμάς, οι αγώνες ενάντια στον πόλεμο και οι αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση δεν είναι ξέχωροι, όμως το ζήτημα του πώς μπορούν να συναρθρωθούν δεν μοιάζει να έχει εύκολη απάντηση.

Το πρόβλημα του πώς οικοδομείται μια αντιπολίτευση ενάντια στον πόλεμο, ξεκινώντας από το αντίκτυπό του στις κοινωνικές και βιοτικές συνθήκες εργαζομένων, μεταναστ(ρι)ών, φοιτητ(ρι)ών, γυναικών και ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, συνδέεται άμεσα με τη διεθνική διάσταση της αξιοποίησης του κεφαλαίου, της ιδεολογικής προετοιμασίας για τον πόλεμο, των αγώνων μας και των σχεδίων επανεξοπλισμού.

Ακόμη περισσότερο σε αυτούς τους καιρούς του αυξανόμενου μιλιταρισμού, το να διασχίζουμε εθνικά σύνορα αρχίζει να αποτελεί μια πολιτική αντιπολεμική πράξη. Πρέπει να αρχίσουμε ξανά να σκεφτόμαστε συλλογικά και να μοιραζόμαστε μια κοινή κατανόηση για το τι ακριβώς συμβαίνει, τι διαθέτουμε ήδη και τι μας λείπει. Για εμάς, η οικοδόμηση μιας οργανωτικής ικανότητας και η διαμόρφωση ενός κοινού λόγου βαδίζουν μαζί. Τα κοινωνικά κινήματα στην Ευρώπη έχουν διχαστεί σε πολλά ζητήματα, αλλά ιδιαίτερα γύρω από το ζήτημα του πολέμου.

Η συνέλευση στη Γερμανία θα είναι η πρώτη μιας σειράς συναντήσεων: τώρα όσο ποτέ άλλοτε είναι σημαντικό να δημιουργήσουμε στιγμές δημόσιας συζήτησης, κρατώντας συνδεδεμένους τους αγώνες μεταξύ παραγωγής και κοινωνικής αναπαραγωγής, ώστε να κατανοήσουμε το πώς μπορούμε να παρέμβουμε ενάντια στον μιλιταρισμό και τον αυταρχισμό που εισβάλλουν στην κοινωνική σφαίρα, και να ενδυναμώσουμε τις συνεχιζόμενες απεργίες και τους αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση, τον θεσμικό ρατσισμό, την πατριαρχική βία αλλά και υπέρ της κλιματικής δικαιοσύνης.

Θέλουμε να δημιουργήσουμε έναν χώρο όπου θα μπορούμε να αναλύουμε στρατηγικά ό,τι μας περιβάλλει. Θέλουμε να αντιμετωπίσουμε συλλογικά ερωτήματα και αμφιβολίες, αλλά και φόβους και αβεβαιότητες. Θέλουμε να δημιουργήσουμε έναν χώρο όπου θα μπορούμε να συναρμολογήσουμε τα κομμάτια του παζλ της «Ευρώπης σε Πόλεμο», θέτοντας με σαφή προοπτική στρατηγικές και οργανωτικές σκέψεις τις δυνατότητες υλοποίησής τους στην πράξη. Θέλουμε να βρούμε συμμάχους, να οικοδομήσουμε νέες και ισχυρότερες συνδέσεις, να σταθούμε από κοινού ενάντια σε μια «Ευρώπη σε Πόλεμο».

Απεργίες ενάντια στον πόλεμο

Η ιδέα μιας απεργίας ενάντια στον πόλεμο φάνταζε αδιανόητη μέχρι πρόσφατα, όμως τα πράγματα αλλάζουν. Πριν από λίγους μήνες, ένα κύμα απεργιών και διαδηλώσεων παρέλυσε την Ιταλία, αναδεικνύοντας ένα διάχυτο αίσθημα επείγοντος και εξέγερσης ενάντια στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη και απέναντι σε όλη αυτή τη λογική της θυσίας που επιβάλλει ο πόλεμος, από τα εργοστάσια μέχρι στα σπίτια και στα σχολεία. Αν και πουθενά αλλού στον κόσμο αυτή η σύνδεση δεν υπήρξε τόσο άμεση, η Ιταλία δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση: σε άλλες χώρες, όπως η Γαλλία και η Ελλάδα, είδαμε γενικές απεργίες ενάντια στα μέτρα λιτότητας και την αυξανόμενη εκμετάλλευση που συνδέονται με την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών και με το εντεινόμενο κλίμα μιλιταρισμού. Νωρίτερα φέτος, στην Πολωνία, εργαζόμενοι σε ένα γερμανικό εργοστάσιο που απασχολεί πολλούς Ουκρανούς προχώρησαν σε απεργία διεκδικώντας υψηλότερους μισθούς, αμφισβητώντας έτσι έμπρακτα τον φόβο του πολέμου που χρησιμοποιούσαν οι εργοδότες ως μέσο εκβιασμού. Στη Γερμανία, πρωτοβουλίες νεαρών φοιτητριών και φοιτητών, μαζί με καθιερωμένες αντιμιλιταριστικές οργανώσεις αντιρρησιών συνείδησης, ξεκίνησαν ένα αυξανόμενο κύμα αντίθεσης στα σχέδια της γερμανικής κυβέρνησης για την επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας. Άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Βουλγαρία και η Σλοβακία, συγκλονίστηκαν από πρωτοφανείς μαζικές διαδηλώσεις, όντας πολωμένες γύρω από γεωπολιτικές ευθυγραμμίσεις και δημοσιονομικές επιλογές των χωρών τους.

Αυτά είναι σημάδια ότι μια αυξανόμενη δυσαρέσκεια απέναντι στον πόλεμο αρχίζει να ωριμάζει. Ωστόσο, αυτό δεν αρκεί. Η δυνατότητα να ανατραπεί αυτό το ζοφερό μέλλον του πολέμου και της βίας θα εξαρτηθεί από την ικανότητά μας να δημιουργήσουμε διαρκείς διασυνδέσεις πέρα από τα σύνορα, ακόμη και όταν αυτό φαντάζει σχεδόν αδύνατο. Αυτή η συνθήκη συνιστά ένα οργανωτικό πρόβλημα.

Παντού, οι αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση και τη ρατσιστική και πατριαρχική καταπίεση επηρεάζονται με κάποιον τρόπο από τον πόλεμο, αν και όχι με τον ίδιο τρόπο σε κάθε περίπτωση. Υπάρχουν άνθρωποι που βρίσκονται κάτω από τους βομβαρδισμούς ή ζουν υπό συνεχιζόμενη κατοχή, στην Παλαιστίνη, την Ουκρανία και αλλού, οι οποίοι πληρώνουν το υψηλότερο τίμημα και των οποίων τα αιτήματα για ειρήνη πρέπει να ικανοποιηθούν. Υπάρχουν εργαζόμενοι και εργαζόμενες, εντός και εκτός των πεδίων μάχης, που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, απολύσεις, κοινωνικές περικοπές και αυξανόμενη εκμετάλλευση, επειδή ο πόλεμος υπαγορεύει τις οικονομικές προτεραιότητες των κυβερνήσεων και του κεφαλαίου. Υπάρχουν γυναίκες και ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, των οποίων η προσπάθεια απελευθέρωσης από τη βία και την εκμετάλλευση δέχεται ολοένα και μεγαλύτερη επίθεση, καθώς η μιλιταριστική ιδεολογία απαιτεί υπακοή στην πατριαρχική εξουσία και προτάσσει θυσίες για το έθνος-κράτος -στα σπίτια, στους χώρους εργασίας, στα σχολεία και στους δρόμους- ενισχύοντας διαρκώς τη βίαιη επιβολή αυτής της ιδέας. Υπάρχουν μετανάστες και μετανάστριες που στοχοποιούνται από τις κυβερνήσεις ως ένας «εσωτερικός εχθρός» που πρέπει να εξουδετερωθεί μέσω του περιορισμού της ελευθερίας μετακίνησης, ενώ ταυτόχρονα η φθηνή εργασία τους κρίνεται απαραίτητη για μια οικονομία σε κρίση. Οι φοιτήτ(ρι)ες και οι μαθήτ(ρι)ες στα πανεπιστήμια και στα σχολεία υφίστανται λογοκρισία, και η εκπαίδευσή τους προσανατολίζεται ολοένα και περισσότερο στις ανάγκες της πολεμικής επιχείρησης.

Ο πόλεμος νομιμοποιεί το δίκαιο του ισχυρότερου και την αδιάκριτη βία μεταξύ κρατών και στο εσωτερικό των κρατών, στην προσπάθεια να επιλυθεί κάθε αντίφαση και να συντριβεί κάθε αντίσταση στη διεθνική αξιοποίηση του κεφαλαίου. Ενώ η κραυγή για να σταματήσουν οι σκοτωμοί και η καταστροφή έχει ηχήσει δυνατά από τα σημεία όπου διεξάγονται οι μάχες, τα κοινωνικά κινήματα σε μεγάλο βαθμό απέφυγαν να μιλήσουν για την ειρήνη, συχνά διχασμένα από γεωπολιτικές λογικές και από μια πολεμοχαρή νοοτροπία. Με κάποιον τρόπο, ο κατακερματισμός και οι διαιρέσεις που τροφοδοτεί ο πόλεμος έχουν διαπεράσει και τη δική μας πολιτική φαντασία.

Οργάνωση μέσα σε μια Ευρώπη σε Πόλεμο

Απέναντι σε όλα αυτά, ως TSS θεωρούμε ότι για να οικοδομήσουμε μια διεθνική πολιτική της ειρήνης χρειάζεται να συζητήσουμε συλλογικά πώς θα σταθούμε στο πλευρό όσων αγωνίζονται καθημερινά ενάντια στον πόλεμο σε όλες του τις εκφάνσεις. Αυτή η διαδικασία βασίζεται στην εμπειρία της Μόνιμης Συνέλευσης Ενάντια στον Πόλεμο (Permanent Assembly Against the War), αλλά έχει το βλέμμα στραμμένο και πέρα από αυτήν. Σε αυτή τη συγκυρία, η οργάνωση της πολιτικής στρατηγικής μας για την ειρήνη απαιτεί να αντιμετωπίσουμε το γεγονός ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε πόλεμο.

Η Ευρώπη βρίσκεται σε πόλεμο επειδή το καπιταλιστικό της σχέδιο και η στρατιωτική της επέκταση έχουν καταστεί αδιαχώριστα. Η Ευρώπη βρίσκεται σε πόλεμο επειδή η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία οδήγησε σε μια μεγάλης κλίμακας στρατιωτική αντιπαράθεση που αναδιαμόρφωσε το οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό τοπίo. Η Ευρώπη βρίσκεται σε πόλεμο λόγω των σχεδίων επανεξοπλισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, επειδή ορισμένες χώρες συζητούν την επαναφορά της στρατιωτικής θητείας, και επειδή οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συνεχίζουν να στέλνουν όπλα στο Ισραήλ, την Ουκρανία και το Σουδάν. Η Ευρώπη βρίσκεται σε πόλεμο, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε συμφωνία που μπορεί να επιτευχθεί στην Ουκρανία. Η Ευρώπη βρίσκεται σε πόλεμο, και αυτό αποτελεί μία από τις όψεις που λαμβάνει ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, ως βίαιη προσπάθεια ρύθμισης των διεθνικών μετακινήσεων της εργασίας. Το πολεμικό καθεστώς υπερβαίνει στην πραγματικότητα τις στρατιωτικές δαπάνες και τις δυνατότητες των στρατών, καθώς επηρεάζει τις ίδιες τις κοινωνικές και βιοτικές συνθήκες παντού. Η Ευρώπη βρίσκεται σε πόλεμο επειδή νέα βιομηχανικά σχέδια αναδιαμορφώνουν τις συνθήκες εργασίας εκατομμυρίων εργαζομένων· επειδή σχολεία, πανεπιστήμια και νοσοκομεία καλούνται να εκπαιδεύσουν ανθρώπους ώστε να είναι ετοιμοπόλεμοι· επειδή πατριαρχικές πολιτικές επιχειρούν να επαναφέρουν τις γυναίκες στους «φυσικούς» τους ρόλους· επειδή η ρατσιστική βία καθιστά τη ζωή των μεταναστών και των μεταναστριών δυσκολότερη εντός και πέρα των συνόρων.

Η αντίσταση στον πόλεμο είναι δυνατή, και η απεργία μπορεί να σπάσει τον φόβο. Όμως χρειάζεται να κατανοήσουμε τους τρόπους με τους οποίους ο πόλεμος διαμορφώνει τις τοπικές μας πραγματικότητες και να βρούμε τρόπους να διοχετεύσουμε τη συλλογική άρνηση που ωριμάζει σε ολόκληρη την κοινωνία σε έναν κοινό αγώνα ενάντια στις συνθήκες που επιβάλλει μια Ευρώπη σε πόλεμο. Ως TSS ανοίγουμε μια διαδικασία συλλογικής συζήτησης και οργάνωσης, σε διαφορετικές χώρες, γύρω από την Ευρώπη σε πόλεμο, τις προκλήσεις που μας θέτει και τις δυνατότητες που εξακολουθούμε να έχουμε. Αυτή είναι μια ανοιχτή πρόσκληση προς συλλογικότητες, συνδικάτα, πολιτικές ομάδες και άτομα που θεωρούν ότι ο χρόνος έχει πια ωριμάσει έτσι ώστε να γεφυρώσουμε τις διαφορές μας και να οργανωθούμε συλλογικά ενάντια στον πόλεμο.

Ραντεβού στην Κολωνία, Γερμανία, στις 28 Φεβρουαρίου 2026! Το αναλυτικό πρόγραμμα της εκδήλωσης θα δημοσιευτεί τον Ιανουάριο. Στο μεταξύ, για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε μαζί μας στο info@transnational-strike.info


[II] Συνάντηση: Η Ευρώπη σε Πόλεμο – Πρόγραμμα και Φόρμα Εγγραφής
Κολωνία, Γερμανία – 28 Φεβρουαρίου 2026

Είμαστε ενθουσιασμένοι με την ανταπόκριση που λάβαμε μέχρι στιγμής σχετικά με τη συνάντηση «Η Ευρώπη σε Πόλεμο» (Europe at War), η οποία διοργανώνεται στο πλαίσιο της Transnational Social Strike Platform. Ως εκ τούτου, θέλουμε να σας παρουσιάσουμε μια πιο λεπτομερή επισκόπηση:

Η ιδέα προέκυψε παρατηρώντας πολυάριθμες στιγμές αντίστασης ενάντια στον πόλεμο και τη στρατιωτικοποίηση, αυξανόμενες συμμαχίες, απεργίες και εξεγερτικές δράσεις. Η διακρατική μας συνάντηση στην Κολωνία προορίζεται να είναι η πρώτη μιας σειράς τακτικών συναντήσεων. Με αυτές τις συναντήσεις, θέλουμε να δημιουργήσουμε έναν χώρο που θα ενώνει τις διάσπαρτες περιπτώσεις άρνησης, δίνοντάς τους μεγαλύτερη ισχύ και οργανωτική ικανότητα. Έναν χώρο που θα μας επιτρέπει να μοιραζόμαστε διαφορετικές προοπτικές, να συζητάμε, να δημιουργούμε διασυνδέσεις και να αναπτύσσουμε μια ανάλυση που θα μας επιτρέψει να βγάλουμε συμπεράσματα για την πρακτική μας. Σκεφτόμαστε μακροπρόθεσμα, διακρατικά και δεν θέλουμε να ακολουθήσουμε σύντομους δρόμους.

Για αυτή την πρώτη συνάντηση, προτείνουμε την ακόλουθη ευρεία προσέγγιση:

1) Αναλύοντας τη δυναμική του πολέμου (10:00 – 13:00)

Η στρατιωτικοποίηση επηρεάζει το σύνολο της κοινωνίας και όλους τους αγώνες μας ενάντια στην εκμετάλλευση, την πατριαρχία, τον ρατσισμό και για μια καλύτερη ζωή. Θέλουμε να συνθέσουμε μια συλλογική εικόνα της τρέχουσας κατάστασης:

  • Πώς βιώνετε την τρέχουσα στρατιωτικοποίηση στην Ευρώπη;
  • Ποιες είναι οι επιπτώσεις στη ζωή των εργαζομένων, των μεταναστών, των γυναικών, των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων;
  • Πού εντοπίζετε αντιφάσεις και ρωγμές σε αυτές τις εξελίξεις;

2) Εναντίωση στη δυναμική του πολέμου (15:00 – 18:00)

Πρέπει να αξιολογήσουμε και να ανανεώσουμε τις στρατηγικές και τις τακτικές μας για να ξεπεράσουμε τον κατακερματισμό των πρωτοβουλιών μας.

  • Με ποιους πρέπει να παλέψουμε μαζί;
  • Ποιες εναλλακτικές απαντήσεις μπορούμε να οραματιστούμε απέναντι στον επανεξοπλισμό που παρουσιάζεται ως «αναπόφευκτος»;
  • Ποια είναι τα εμπόδια που αντιμετωπίζει μια διακρατική οργάνωση ενάντια στον πόλεμο υπό το φως του αυξανόμενου εθνικισμού;

Πρόσκληση συμμετοχής:
Η πρόσκληση απευθύνεται σε αντιμιλιταριστές, φεμινίστριες που μάχονται την πατριαρχική βία, μετανάστες και αντιρατσιστές που αντιμετωπίζουν όλο και πιο κλειστά σύνορα, ακτιβιστές για το κλίμα, εκπαιδευτικούς και φοιτητές που απεργούν ενάντια στη στράτευση, εργαζόμενους στην υγεία και σε όλους όσους πλήττονται από τη λογική του πολέμου.

Πληροφορίες Συνάντησης:  

Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2026, στις 10:00 π.μ.

 Bürger*innenzentrum Alte Feuerwache (Alte Feuerwache Community Centre), Melchiorstr. 3, 50670 Κολωνία.

Εγγραφή: Συμπληρώστε τη φόρμα στο https://cryptpad.fr/form/#/2/form/view/ZCjHpDAfHd269sJyZZKmHLgfMK1fby7jXpdSxXxjjoU/.

 Παρέχεται δωρεάν διαμονή και γεύματα για το Σάββατο (δεκτές οι δωρεές). Εάν χρειάζεστε βοήθεια με τα έξοδα μετακίνησης, σημειώστε το κατά την εγγραφή σας.

Ανυπομονούμε να σας δούμε!